Duiken rondom de eilanden van de Galapagos eilanden is als een droom, waarbij je bang bent te ontwaken, omdat je dan realiseert dat alles niet waar blijkt te zijn.

Zelden hebben wij dergelijke spectaculaire duiken gemaakt. De stroming was zeker in de begindagen sterk. Zo sterk dat Annemarie het niet langer verantwoord vond om haar fotocamera  mee te nemen. Er zijn momenten geweest dat de camera kapotgeslagen dreigde te worden tegen de rotsblokken. Maar..... waar (sterke) stroming is, is grote vis.

Duiken in de wateren van de Galapagos eilanden is, als je eenmaal accepteert dat er sterke stroming kan zijn, vrij simpel van opzet: of je doet een driftduik, of je doet 'rockhopping'. Het laatste betekent dat je schuilend achter de rotsen wacht tot het grote vis langs je zwemt. Gebruikmakend van de stroming doe je dit tijdens een duik op een aantal plekken. Soms zit, lig of sta je wel 20 minuten op een plek. Vooral bij de eilanden Darwin en Wolf is dit de methode.

De plek waar we bij Wolf in het algemeen hebben gedoken wordt de 'Landslide' genoemd. Je gelooft je ogen in eerste instantie niet. Grote scholen hamerhaaien zwemmen op een diepte van ongeveer 15 tot 20 meter op kleine afstand aan je voorbij. Niet zelden benaderde een hamerhaai ons op nog geen meter afstand en leek er sprake te zijn van 'oogcontact'. Vreemde kop, maar monsterachtig mooi. We hebben momenten gehad dat er geen einde aan de school hamerhaaien leek te komen (en nee ze zwommen geen rondjes). Verder hebben we ongelooflijke momenten gehad met scholen adelaarsroggen, die  telkenmale langzaam tegen de stroming in paradeerden en flaneerden voor de duikers.

Wolf is tevens de plek van de Galapagoshaaien. Deze 'coole' haai geeft de indruk de heerser te zijn van de wateren aldaar. Hoewel deze haaien niet in hele grote scholen zijn waargenomen, hebben we er wel veel gezien. Als je de uitademing lang kon uitstellen kon je ze tot ongeveer een meter benaderen, geweldig!

Om het duikgenot compleet te maken zijn we een aantal keren tijdens de opstijging door dolfijnen vergezeld.

Door het grote geweld, vergeet je bijna te vertellen dat het rondom Wolf wemelt van creoolvis (grote scholen), papegaaivissen (nieuwsgierig voor de camera zwemmend), wahoo's, schildpadden, scholen barracuda's, heel veel murenes, trekkersvissen, kogelvissen, (steel) pompanos en verschillende soorten makrelen.

Wolf is een onvergetelijke plek.

Als snel denk je dat het niet beter kan, maar dan is er die rots met daarvoor een 'Arch': Darwin Island, het meest noordelijke eilandje van de Galapagos eilanden.

De rots is bezaaid met vogels (vooral Jan van Gent en fregatvogels). Voortdurend verkennen scholen dolfijnen de wateren rondom het eiland en 'ons' schip de 'Deep Blue'. Daarnaast zijn er natuurlijk de zeeleeuwen. Bijna op alle locaties van onze trip hebben we gezelschap gehad van deze nieuwsgierige en speelse dieren. De grotere, dominante en territoriale mannetjeszeeleeuwen keken vaak met argusogen toe, maar waren tijdens onze duiktrip nooit agressief jegens de duikers. Gelukkig maar, want ook zeeleeuwen hebben tanden waarvoor je respect hebt.

Ook bij Darwin was er eigenlijk maar één belangrijke duikstek: The Balcony. Het is letterlijk een onderwaterbalkon, met een weidse blik in de wateren voor en onder je. Soms was het zicht wat slechter, omdat er veel plankton in het water zit en de zonstand een negatieve invloed hierop heeft ('s middags). Maar plankton is goed ...... Het maakt de kans op het zien van de grootste haai veel groter: de walvishaai! Naast de andere haaien en de unieke flora en fauna van de eilanden, een van de belangrijkste redenen om naar de Galapagos eilanden te gaan. We hebben ze gezien, en hoe .... Weergaloos! Als deze enorme haai, met een afmeting variërend van 8 tot 14 meter, je ogenschijnlijk zonder weerstand van stroming passeert. Doordat de snelheid laag is, denk je in het begin nog dat je de walvishaai makkelijk kunt benaderen en bijhouden, maar geloof me de stroming was vaak sterk genoeg om de lucht uit mijn duikfles te laten 'vliegen' als de actie eenmaal was ingezet. Later verbeterde de benaderingstactiek en het luchtverbruik enigszins en hebben Annemarie en ik menigmaal de haai van voor naar achter van dichtbij kunnen bestuderen. Soms waren we zo dichtbij dat we redelijk angstig de uitzwaai van de staartvin volgden, zodat we een pijnlijke aanvaring konden voorkomen. Ultieme duikervaringen om nooit meer te vergeten.

Helaas had Annemarie met camera niet het geluk om mooi voor de walvishaai te komen, waardoor ze de foto (schuin) van voren jammer genoeg niet heeft kunnen maken. Voordeel: we moeten nog een keer heen!

We hebben natuurlijk nog veel meer mooie dingen gezien, maar daarover binnenkort meer.

Galapagos 2007

Galapagos bovenwaterfoto's

Galapagos onderwaterfoto's