Spanning en uitdaging aan de oostkust van Zuid Afrika (2008)

Vanaf de grens van Mozambique trekken we zuidwaarts langs de oostkust en doen enkele bekende en fameuze duikstekken aan en genieten tussendoor van de natuur en het wildleven in de natuurparken St. Lucia Wetlands en het Hluhluwe Park. Volop spanning want we gaan duiken met haaien en verblijven in het Hluhluwe Park in een niet omheinde accommodatie.

Sodwana Bay

Eenmaal in Zuid Afrika gaat het een stuk sneller. De (hoofd-)weg is geasfalteerd en redelijk goed onderhouden. We arriveren dan ook snel bij het resort van Triton Dive Charters, dat ongeveer10 km van het strand ligt. Het via een zandpad te bereiken resort is mooi gesitueerd in een bosrijke omgeving. De huisjes zijn simpel, maar hebben een eigen douche en toilet en goede bedden. Een gezamenlijke plek met barbecue- en kookgelegenheid en een bar geeft het resort een familiair karakter. Peter en Eve zijn terecht de trotse eigenaars.

Triton Dive Charters verzorgt duiken vanaf de stranden van Sodwana Bay.

Ook in Sodwana Bay wordt alleen in de ochtend gedoken. Op het strand wordt iedere ochtend een grote (tent-)overkapping opgezet, waar je de briefing krijgt en waar je duikspullen worden opgehangen en/of wordt neergelegd.  De duiken doen, logischerwijs, veel denken aan die van Mozambique: met een zodiac door de branding naar de duikstek en na de duik met een rotgang het strand op met de zodiac. Opvallende dieren die we zien tijdens een drietal duiken die we hier maken in twee dagen zijn: (een school) wimpelvissen, netmurenes, een geelbekmurene, een schildpadje, geelvinmakrelen, ombervissen (baarsachtigen), een zandtijgerhaai, rifhaaien, zeer grote potatocods (baarzen), vijlvis, keizersvissen. In het algemeen duik je ook hier in een rotsachtige omgeving. Op duikstek ‘Anton’s’ zien we echter veel tafelkoraal en soms wat lederkoraal.

In het struikgewas van de duinen zagen we regelmatig de groene meerkat (ofwel blouaap in het Zuidafrikaans). De aapjes waren heel erg geïnteresseerd in de restanten van ons ‘ananasijsje’.

Na 3 nachten vertrekken we richting het Hluhluwe Park.

 

Hluhluwe Park

Voordat we het park in kunnen moeten we geduld hebben, want er is een flinke brand gaande. Na niet al te lange tijd mogen we verder rijden, maar onderweg is het echter goed te zien dat de brand een groot gebied van het park bedreigt. Op een bepaald moment rijden we op een stuk weg waar beide bermkanten heftig branden en kunnen we niet zien hoe heftig het verderop is. Beangstigend hoe een vuurzee tekeer kan gaan. Uiteindelijk arriveren we veilig bij het meldpunt en het meest luxueus resort van Hluhluwe Park: Hilltop Camp. Eenmaal aangemeld vertrekken we naar onze lodge.

Hluhluwe Park is fantastisch en direct bij aankomst in het niet omheinde (privé) resort Munywaneni Bush Lodge zeiden we tegen elkaar: ‘Hier hadden we meer dagen moeten plannen’. De lodge met maar 4 huisjes heeft een uitzicht op een waterpoel. Vooral in de ochtend en de namiddag kwamen vele diersoorten hier hun dorst lessen (olifanten, nyala’s, zebra’s, apen, Egyptische ganzen). In de (ondiepe) vallei voor ons huisje kun je overdag de kuddes zebra’s, giraffen en buffels goed volgen. Met enig geluk zag je ook de witte neushoorn en de olifanten.

Zoals gezegd was de lodge niet omheind. De huisjes waren met elkaar verbonden middels een ‘boardwalk’. Geen hekken die ons beschermen tegen de leeuwen, nijlpaarden en neushoorns die ook in de buurt (kunnen) rondhangen. Op een avond hadden we een ‘close encounter’ met een nieuwsgierige nijlpaard. De huisjes in de lodge zijn zeer confortabel en hebben allen een prachtig uitzicht op een vallei, waardoor dieren goed waarneembaar zijn. Wel werd geadviseerd om bij afwezigheid het huisje goed af te sluiten, zodat apen zich niet konden uitleven. De huur van deze accommodatie is inclusief de begeleiding van een gids en de beschikking over een kok. De gewapende gids, in ons geval Mbeki, begeleidde ons tijdens de wandelingen die wij in het park hebben gemaakt. De wandelingen konden we op ieder moment van de dag zelf plannen/aangeven. De kok verwende ons met maaltijden die hij bereidde uit de voorraad die wij zelf meegebracht hadden. Verwennerij.

Tijdens wandelingen en ‘game driving’ zien we olifanten, witte neushoorns, één zwarte neushoorn (moeilijk te spotten en te gevaarlijk om goed te benaderen), giraffes, zebra’s, leeuwen (in een flits, twee mannetjes op ‘jacht’ naar een leeuwin), gnoes, nyala’s, een gier met jong, bavianen en buffels.

Hluhluwe, we komen terug!

Lucia Wetlands en Umkomaas.

Op weg naar Umkomaas, ca. 300 km voor Durban, doen we nog een boottrip in de St. Lucia Wetlands. Tijdens de boottocht nuttigen we de door onze gidsen georganiseerde lunch en een glaasje wijn, en genieten we van het aanzicht van vele nijlpaarden, enkele krokodillen, zeearenden en een zadelbekooievaar.

Na de boottrip gaan we richting Umkomaas. Eerst doen we in Durban nog een een soort haaienmuseum aan, the Kwazulu-Natal Sharks Board, waar uitleg over de diverse soorten haaien wordt gegeven en voorlichting wordt gegeven over de preventieve maatregelen die worden genomen om haaienaanvallen zoveel mogelijk te voorkomen. Interessant. Bijkomend voordeel van dit museum is, dat het dichtbij een zeer groot winkelcentrum ligt. Reon en Anne lijken ons graag te willen laten zien dat ook dit in Zuid-Afrika mogelijk is. Soms mis je luxe ook wel, en we genieten vooral van de boeken- en cd-zaken en van een bak lekkere koffie (cappuccino, e.d.).

Later, in de avond, komen we aan in het laatste resort dat we aandoen tijdens deze vakantie: het Ellingham resort. We logeren in een grote houten huis op palen met 3 slaapkamers en terras.

Het weer laat ons deze laatste dagen geregeld in de steek. Het is koud, regenachtig en winderig weer.

We gaan ons daarom iedere ochtend met redelijke tegenzin klaarmaken voor het duiken. De eerste dag begint redelijk. Het duikcentrum van waaruit een ‘baiting’ haaienduik gaan maken ligt dichtbij het resort. Voordat we uitvaren met de zodiac, legt de duikleider uit dat we waarschijnlijk geen tijgerhaai zullen gaan zien omdat de watertemperatuur onder de 23°C is. Hij verwacht wel redelijk veel ‘blacktips’ te zien, maar kan niet vertellen hoe lang het duurt voordat ze zich ‘laten lokken’. Na het gebruikelijke ‘zodiac ritueel’ vanaf het strand, varen we een redelijk stuk uit en langs de kust. Gelukkig is het redelijk snel ‘raak’ en zwemmen er om de rvs-trommel met bait (lokaas) ongeveer 20 ‘blacktips’ en 8 tot 9 ‘dusky’s’. Snel te water en genieten van de spanning en de grote hoeveelheid haaien. Ze komen af en toe akelig dichtbij, sommigen raken je zelfs. Het is een driftduik en we gaan niet dieper dan ca. 10 meter. We driften ongeveer een uur mee met de baitboei en Annemarie maakt zoveel foto’s dat het zelfs nodig is om tijdens de duik een groot aantal, mislukte, foto’s te deleten, het harde schijfje van 4Gb was vol! Helaas hadden we niet in de gaten dat de wind was gaan aanwakkeren tot sterk (windkracht 6 tot 7 Beaufort) en de golven ook een stuk hoger waren geworden. Door de drift waren ook nog eens 10 kilometer verder verwijderd van de vertrekplek en de terugtocht was dan ook bijna barbaars (tot bloedens toe): lang tegen de wind, stroming en dus tegen de hoge golven. Voor geen goud hadden we dit echter willen missen! Een fantastische duik.

Later bleek dat het een van de ruigste tochten was die de duikleider, Reon en Anne mee hadden gemaakt en dat normaliter niet wordt uitgevaren met een verwachte windkracht van boven de 20 knopen (windkracht >5).

Ook de volgende dag was het koud en regenachtig, waardoor vooral onze duikkameraad Martin niet in de stemming was om zo vroeg in de ochtend (5 uur) te gaan duiken. We hadden flink wat overredingskracht nodig om hem te overtuigen toch mee te gaan met de duik. We zouden namelijk met de raggies (zandtijgerhaaien) duiken.

Eenmaal het duikpak aan zijn we met z’n allen de douche ingestapt om het warme water in het pak te kunnen laten lopen, heerlijk. Eenmaal in het water leek je ook weer op te warmen, want het zeewater was warmer (ca. 21°C) als de omgevingstemperatuur (ca. 13°C).  De duikplaats was ‘the Cathedral’. Het dak van ‘the Cathedral’ was ingestort, maar bij de ingang (je mocht niet naar ‘binnen’ gaan) kon je de raggies, die in grote aantallen (ca. 25-30 stuks) aanwezig waren, bewonderen. Op de zandbodem vlakbij ‘the Cathedral’ kon je de haaien op ca. 2 meter rustig benaderen. Geen spoor van agressiviteit of angst, fantastisch. De kop met tanden ziet er echter niet erg vriendelijk uit. Van te voren waren we ook gewaarschuwd voor de snelle en enorme slagkracht van de staart, dus veel dichterbij dan die 2 meter zijn we ook niet geweest. Een hele, hele mooie duik.

Op de duikbasis direct gevraagd of we de volgende dag weer op dezelfde plek mochten duiken, maar helaas kon dit niet doorgaan omdat vanwege de wind en de enorme en lange golfbrekers. Jammer, want de fotograaf en de video’er hadden natuurlijk bekendheid met de duikstek en wilden zodoende nog betere foto’s en filmopnames maken. Geeft niet, wij gaan hier terugkomen. Eerst Hluhluwe en dan weer naar hier.

Annemarie en ik zijn samen met Reon die dag een paar kilometer landinwaarts naar een ‘klein’ nationaal park geweest in de buurt van Umkomaas en in de grote ‘streek’ Kwazulu-Natal, n.l. Vernon Crookes. Een intiem en prachtig heuvelachtig park waarin de Zoeloe’s samenleven met allerlei wildleven. Je kunt hier gewoon uit de auto stappen en foto’s maken van de prachtige omgeving en de nette, maar soms opvallend gekleurde behuizing van de bewoners. Wij hebben hier vooral de zebra’s, wildebeesten en allerlei boksoorten gezien. Tot mijn grote vreugde heeft Reon mij in dit park de 4-wheel drive laten besturen. Ging me best goed af, al zeg ik het zelf. Natuurlijk was het niet het rulle zand dat we in Mozambique hebben gehad, maar toch….

Een mooi park om de vakantie mee af te sluiten. Te kort, zoals gewoonlijk. We hebben van alle momenten genoten. Natuurlijk hadden we zeker op het laatst wat mooier weer willen hebben, maar daar staat tegenover dat fantastische duikervaringen en andere bovenwater natuurmomenten hebben meegemaakt. Niet alleen hebben we genoten van de geweldige impressies van Mozambique en Zuid Afrika, maar ook van onze reispartners en vrienden Martin en Anneke. Een geweldig stel waar we een hele toffe tijd mee hebben gehad en ik hoop in de nabije toekomst nog eens een reis met hen te kunnen doen. Genoeg plekken waar we nog heen kunnen, maar nog eens terugkomen naar hier sluit ik ook niet uit.

Tot slot: Onze grote dank gaat natuurlijk uit naar onze ‘gidsen’ Reon en Anne, die onze wens waarheid lieten worden en ons de meest mooie en verrassende dingen hebben laten zien en meemaken in Mozambique en Zuid Afrika. Geweldig, wat een avontuur. Ondertussen werden wij door hen verwend met de ene na de andere Afrikaanse kookkunst. Heerlijk, wat een lekkernij.

Lees meer